“ဇာတ္လမ္းမ႐ိုက္ခင္ကတည္းက ဒီဇာတ္ေကာင္ကို ျပန္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ လုံး၀ေနာင္တမရေစရဘူးဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ပဲ အေကာင္းဆုံး႐ိုက္ခဲ့တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္အႏုပညာအတြက္ ဒီဇာတ္ကားက ေနာင္တမရမယ့္ ဇာတ္ကားတစ္ကားပါ”

အခုလက္ရွိ႐ုံတင္ျပသေနတဲ့ ဒ႑ာရီမိုးဇာတ္ကားထဲက အမွတ္တရအေၾကာင္းေတြ၊ မၾကာခင္႐ိုက္ကူးမယ့္ ဝတ္လဲေတာ္ ေ႐ႊပုဆိုးတန္းထိုးလို႔ ႀကိဳမယ္ ဇာတ္ကားအတြက္ ျပင္ဆင္မႈအပိုင္းေတြနဲ႔ ဇာတ္ကားလက္ခံမႈ ပုံစံေတြကို သ႐ုပ္ေဆာင္ ေဒါင္းကို ေမးျမန္းထားတာျဖစ္ပါတယ္။

Voice          :       ဒ႑ာရီမိုးဇာတ္ကားကို ဘယ္လိုေၾကာင့္ လက္ခံျဖစ္တာလဲ။ အခု အထူးပြဲၾကည့္ၿပီးခ်ိန္မွာ ဒီလႈိင္းဘယ္ေလာက္ထိ ျဖစ္ခဲ့လဲ။

Daung        :        ဇာတ္လမ္းကို အရင္နားေထာင္ၿပီးေတာ့ စဖတ္တယ္။ စဖတ္ထဲက အဲဒီဇာတ္ေကာင္ကို ႀကိဳက္တာ။ ႐ိုက္ရမွာကလည္း အဲဒီဇာတ္ေကာင္ပဲဆိုေတာ့ ႐ိုက္ျဖစ္သြားတာပါ။ ၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒီလႈိင္းျဖစ္ဖို႔အတြက္ပဲ စိတ္ရွိတယ္။က်န္တာ ဘာမွမရွိဘူး။ ဇာတ္လမ္းမ႐ိုက္ခင္ကထဲက ဒီဇာတ္ေကာင္ကိုျပန္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ လုံး၀ေနာင္တမရေစရဘူးဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ပဲ အေကာင္းဆုံး ႐ိုက္ခဲ့တာပါ။ကၽြန္ေတာ့္ အႏုပညာအတြက္ဒီဇာတ္ကားက ေနာင္တမရမယ့္ ဇာတ္ကားတစ္ကားပါ။

Voice         :       ဒီဇာတ္ကားမ႐ိုက္ခင္ကထဲက ဒီကားက ကိုယ့္စိတ္ကို မြန္းက်ပ္ေစတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ေတာ့ အခုျပန္ၾကည့္ခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုခံစားရလဲ။

Daung        :       ႐ိုက္ေနတုန္းကလည္း မြန္းက်ပ္တယ္။အခုထိလည္း မြန္းက်ပ္တုန္း။ ဒီဟာဆို ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ၾကည့္တာ။ အခုထိ ဝမ္းနည္းတုန္း။တခ်ိဳ႕ဇာတ္ဝင္ခန္းဆို တစ္ခန္းထဲကို အဲဒီတစ္ေန႔လုံး မနက္ကေန ညေနအထိ ႐ိုက္ခဲ့ရတာေတြ ရွိခဲ့တယ္။

Voice         :       ဇာတ္ကား႐ိုက္ကူးေနစဥ္ အမွတ္တရဆို ဘာေတြျဖစ္မလဲ။

Daung        :        အဓိကအမွတ္တရက ဇာတ္လမ္းထဲမွာရွိတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ေနထိုင္ေနၾကတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္လို႔ ဆိုးတဲ့ လူတစ္ေယာက္၊ သူတို႔က  အခ်စ္ႀကီးေနတဲ့လူေတြ အဲဒီလိုလူေတြ ဇာတ္လမ္းထဲမွာေရာ၊ အျပင္မွာေရာ အားလုံးက ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။အဲဒီေတာ့ ခ်ိတ္ဆက္မႈေတြ အားလုံးက တမင္ဖန္တီးေနစရာ မလိုဘူး။

Voice         :       ဒီလထဲမွာ ဘာဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ကူးဖို႔ရွိလဲ။

Daung        :        ဝတ္လဲေတာ္ ေ႐ႊပုဆိုးတန္းထိုးလို႔ ႀကိဳမယ္ဇာတ္ကားက ကိုက်ီးၫို ဇာတ္ေကာင္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ဖို႔အတြက္ ပခုကၠဴဘက္မွာ သြားေနမယ္။

Voice         :       ကာ႐ိုက္တာအတြက္ ဘယ္လိုမ်ိဳး ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ေလ့ရွိလဲ။

Daung        :        အဓိက အနီးစပ္ဆုံးလူေတြကို ေလ့လာတယ္။ဒီတစ္ေယာက္က ဘယ္ေလာက္အထိ ဇာတ္လမ္းမွာ အနိမ့္၊ အျမင့္ေတြရွိလဲ။အဲဒီလိုအနိမ့္၊ အျမင့္တူညီတဲ့လူေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကိုအဓိက  ေလ့လာျဖစ္တယ္။ အခု ကိုက်ီးၫိုဆိုရင္လည္း အဲဒီ႐ြာေတြမွာ ရွိတဲ့လူေတြကို သြားေလ့လာမယ္။ ကိုက်ီးညိဳ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္စိတ္ေရာ၊ လူေရာ တူတဲ့လူ အဲဒီ႐ြာမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ ကာလသားေတြက ဘယ္လိုေနထိုင္တတ္ၾကသလဲဆိုတာ အတိအက် သိခ်င္တယ္။

Voice         :       နာမည္ႀကီးဝတၳဳေတြနဲ႔ အလြတ္ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္ၫႊန္းေတြ႐ိုက္တဲ့အခါ  ဘယ္လို ကြာျခားမႈေတြ ရွိလဲ။

Daung        :        အဓိက စာဖတ္ပရိသတ္ေတြအတြက္ ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရတာေပါ့။ ေက်ာ္ျမင္ႏိုင္လားဆိုေတာ့ ေက်ာ္ၿပီး မျမင္ႏိုင္ျပန္ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဇာတ္ေကာင္က ေဘာင္ခတ္ၿပီးသားကို။ ေဘာင္ခတ္ၿပီးသားအရာတစ္ခုကို လုပ္ရတာက ကိုယ့္ရဲ႕ဖန္တီးမႈကို ခဏ ေမ့ထားရတယ္။ ဒီ ဇာတ္ေကာင္အတိုင္းျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေဘာင္ခတ္ရတယ္။ အလြတ္ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္ၫႊန္း႐ိုက္ရတာက်ေတာ့ ဖန္တီးမႈက လြတ္လပ္တယ္။ ဝတၳဳက်ေတာ့ စာေရးဆရာရဲ႕ ဖန္တီးထားတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ျဖစ္တဲ့အတြက္ စာေရးဆရာကို ေတြ႕မွကို အဆင္ေျပတဲ့ဟာမ်ိဳး ရွိတယ္။ မေတြ႕ဘူးဆိုရင္လည္း ဒီဇာတ္ေကာင္ကို အနီးစပ္ဆုံးျမင္ရမွသာပိုၿပီးေတာ့ ေသခ်ာႏိုင္တာေပါ့။

Voice         :       ကာ႐ိုက္တာအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ေလ့ရွိေတာ့ တခ်ိဳ႕ဇာတ္ကား ကမ္းလွမ္းမႈေတြဆို လႊတ္လိုက္တာမ်ိဳး ရွိလား။

Daung        :        ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲဒီဟာကို အခ်ိန္ေပးဖို႔အတြက္ တျခား ကားေတြကို လႊတ္လိုက္တာေတြ ရွိတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ရက္ေတြျပည့္သြားတယ္လို႔ ထင္ေကာင္းထင္ၾကတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့လည္း အဲဒါကကၽြန္ေတာ္ရဲ႕  Rule ပဲေလ။

Voice         :       ဇာတ္ကားေတြထဲကို  ဘယ္လိုပုံစံေတြနဲ႔ အဓိကေ႐ြးခ်ယ္ျဖစ္လဲ။

Daung        :        ဇာတ္လမ္းစေ႐ြးထဲက ပရိသတ္ အတြက္ ခံစားၿပီး ေ႐ြးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ခံစားတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုက အဓိကအက်ဆုံးပဲေလ။ ပရိသတ္အတြက္ ခံစားမွ ပရိသတ္ၾကည့္ရင္လည္း ေနာင္တမရမွာ။ ကိုယ့္ျပန္ၾကည့္ရင္လည္း ေနာင္တမရေအာင္ လုပ္ရတာဆိုေတာ့ အခ်ိန္ အမ်ားႀကီး ယူထားတာ။ ၿပီးေတာ့ အခ်စ္ကားေတြခ်ည္းပဲ ကၽြန္ေတာ္ မ႐ိုက္ခ်င္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္တည္တဲ့ အရာေတြက အမ်ားႀကီးပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ႏိုင္ငံထဲက ျပည္သူေတြထဲက ျမန္မာဆန္တဲ့ ဇာတ္ေကာင္ကာ႐ိုက္တာေတြကို စိတ္ဝင္စားတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ကာ႐ိုက္တာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အရမ္း႐ိုက္ခ်င္တယ္။ အလိုလိုေသြးထဲက ျဖစ္လာတာ။

ဆုအိေျႏၵဦး

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *